null

Dbamy o równowagę biologiczną starorzecza w parku Kępa Potocka

Drukuj otwiera się w nowej karcie

W sierpniu przeprowadzimy pielęgnację starorzecza w parku Kępa Potocka. Na wodach kanałku pojawi się nowoczesna amfibia Truxor, za pomocą której usunięta zostanie roślinność w niekontrolowany sposób rozrastająca się po jego dnie. Nadmiar roślinności wodnej przyczynia się bowiem do przyspieszenia procesów eutrofizacji i powoduje spadek jakości wody.

Powierzchnia lustra wody w kanałku w parku Kępa Potocka zajmuje 41 200 mkw. Przeprowadzony zabieg hakowania dnia żoliborskiego starorzecza zakłada wyrwanie do 80% porostów roślin korzeniących się wraz z wydobyciem darni korzeniowej ze zbiornika oraz wydobycie roślin pływających z pozostałej powierzchni lustra wody.
 
- Prowadzone prace mają na celu zachowanie równowagi biologicznej pomiędzy roślinną strefą filtracyjną, a strefą otwartą naszego kanałku na Kępie Potockiej. Mechaniczne usuwanie roślinności wpływa na poprawę czystości wody i estetykę akwenu oraz jest jednym z najskuteczniejszych sposobów utrzymania starorzecza w dobrej kondycji, zarówno ze względu na jego walory przyrodnicze, jak i rekreacyjne – mówi Renata Kozłowska, zastępca burmistrza Dzielnicy Żoliborz m.st. Warszawy.
 
Rośliny takie jak: moczarka, trzcina, tatarak czy rzęsa wodna systematycznie rozbudowują swoje systemy korzeniowe, w niekontrolowany sposób opanowując z czasem całą powierzchnię tego lubianego przez mieszkańców akwenu wodnego na Żoliborzu.
 
Zbyt duża, niekontrolowana i zwiększająca się sukcesywnie powierzchnia porośnięcia kanałku na Kępie Potockiej, zarówno roślinnością zanurzoną jak i wynurzoną, doprowadza do powstawania stref stagnacji wód. Po przekroczeniu masy krytycznej przyspiesza to jego starzenie się. Dochodzi do tego poprzez zwiększanie warstwy namułów tworzących się w wyniku rozkładu roślinności wodnej, która  dodatkowo przemieszcza się do najgłębszych części zbiornika, jak i dalszy ekspansywny rozrost roślinności znajdującej coraz to lepsze warunki wegetacyjne. W efekcie mamy do czynienia z zamykaniem się żoliborskiego starorzecza zwany eutrofizacją, co oznacza zarówno zmniejszanie się zdolności retencyjnej, jak i obniżanie walorów rekreacyjnych tego miejsca.